گنجور

شعر: مولوی «اَوان» جزو اولین گروه‌هایی است که روی سبک فیوژن کار کرده است و می‌توان گفت گروهی «پارت محور» است و نوازندگان، قطعات آهنگسازی شده را اجرا می‌کنند. موسیقی «اوان» شکل متفاوتی دارد. شما چوپانی را تصور کنید که در حین چراندن احشام، تلفن همراهش زنگ می‌خورد و آن را جواب می‌دهد یا پیرزنی فرتوت که پشت کامپیو‌تر نشسته و بازی کامپیوتری انجام می‌دهد. این‌ها عین حقیقت است؛ اما تلفیق این سنت و مدرنیسم درون خودش یک فانتزی دارد، همین نگاه را می‌توان در موسیقی «اوان» نیز مشاهده کرد، نگاهی مدرن به موسیقی با تاکید بر موسیقی ایرانی. هر چند «جلالی» در این زمینه می‌گوید: «ذات موسیقی فیوژن به همین صورت است. فیوژن فکر و انتزاع را با خود به نقاط مختلف می‌برد. به خصوص آنکه شاید دیگر متریال موسیقی سنتی، کلاسیک یا الکترونیک نتواند طعم جدیدی را به موسیقی اضافه کند و در این میان «فیوژن» این امکان را می‌دهد تا نگاه جدید را به این موسیقی‌ها اضافه کنید. البته در این مسیر، آزمون و خطاهایی نیز برای خودمان انجام می‌دهیم.» در گروه «اَوان» دانیال جلالی (کلارینت و ساکسیفون)، علیرضا برزگر (سنتور)، حمید نعیمی (گیتار الکتریک)، مهرداد مهدی (آکاردئون)، میلاد مرادی (کمانچه)، رشاد شالپوش (بربت، دیوان الکترونیک و باقلاما)، برزو بهرامی (پرکاشن و سازهای کوبه‌ای ایرانی)، فرید فرزیان پور (درامز)و آرش ضرابی (کنترباس) می‌نوازند و دانیال جلالی، علیرضا برزگر و حمید نعیمی به عنوان آهنگساز حضور دارند. مدیریت این گروه نیز با «ملینا حسین‌زاده» است.