روزی چند نفر پیامکی از من کمک می‌خواهند؛ 50 یا 100 هزار تومان! / مردم در شرایط کرونا به قوت شب محتاجند و دولت باید کاری بکند

عبدالحسین مختاباد در گفت‌وگو با سرنا درباره نقش هنرمندان در کنترل شرایط کرونایی بیان کرد: در ابتدای کرونا هنرمندان به میدان آمدند و از مردم خواستند رعایت کرده و وضعیت را درک کنند. از گوشه و کنار دنیا موزیسین‌ها هم جمع شدند و مردم را به خانه ماندن دعوت کردند. اما الان چه در ایران و چه در خارج از ایران شرایط طوری شده که از خواهش و تمنای هنرمندان خارج شده، به خصوص در جامعه ما که اکثریت مردم به قوت شب محتاجند و خیلی‌ها رعایت نمی‌کنند.

این آهنگساز تصریح کرد: طبیعی است که در این شرایط دستی فراتر از جامعه هنرمند باید وارد شود و طبیعی است که مردم حرف‌های ما را قبول نکنند چون حوصله آنها سرآمده است.

مختاباد شرایط مردم را با شعری از سعدی توصیف کرد: روزی چند پیامک دریافت می کنم که مردم از من تقاضای کمک دارند، آنها 100 تومن، 50 تومن کمک می خواهند. آنها کار ندارند و بیکار شده‌اند. شرایط به قول سعدی چنین است: تودر کنار فراتی ندانی این معنی/ به راه بادیه دانم قدر آب زلال!

او تاکید کرد: اگر بخواهیم شرایط را در جامعه رعایت کنیم باید نهادهای دولتی که دستی در جیب دارند بیایند و مردم را تامین کنند وگرنه حرف‌های من هنرمند مصداق نرود میخ آهنگی در سنگ می‌شود.

مختاباد با تاکید بر اینکه مردم تا بتوانند رعایت می کنند، گفت: الان پزشک‌ها و پرستارها خسته شدند و بعد از چهار ماه کادر درمانی توان زیادی ندارد، برای همین مردم باید رعایت کنند تا خدای نکرده هجوم به بیمارستان‌ها زیادتر نشود.

او ادامه داد: در زمان جنگ این اختیار را داشتی وقتی یک گردان خسته شدند اینها را برگردانی، یک هفته استراحت کنند و یک گردان دیگر را بفرستی ولی در کادر پزشکی و پرستاری که چنین امکانی وجود ندارد چون اینها تیم تخصصی هستند و سالها تجربه دارند و من نوعی نمی توانم جایش را بگیرم. متاسفانه تعداد این افراد محدود است. بنابراین به احترام کادر درمان باید مثل آدمی رفتار کنیم که صدای آمبولانس را می‌شنود و راه را باز می‌کند. او نمی تواند به بیماری که در آمبولانس است کمک کند و حداقل کارش کنار بردن سریع ماشینش است.