پس از ۳ قرن خانه گمشده شکسپیر در لندن پیدا شد

لوئیس مونرو، پژوهشگر برجسته شکسپیر از کینگز کالج لندن، اعلام کرده که سه سند تازه کشف‌شده در بایگانی لندن، محل دقیق این خانه را مشخص کرده است.

پس از ۳ قرن خانه گمشده شکسپیر در لندن پیدا شد

خانه‌ای که ویلیام شکسپیر در لندن داشته، بیش از سیصد سال برای تاریخ‌دانان یک معمای حل‌نشده بود. حالا، بعد از گذشت حدود ۳۶۰ سال، اسناد تازه کشف‌شده بالاخره محل دقیق این خانه را مشخص کرده‌اند؛ خانه‌ای که در آتش‌سوزی بزرگ لندن از بین رفت و جای آن بعدها میان شرکت‌های مختلف دست‌به‌دست شد.

خانه‌ای مهم در دوران اوج شهرت شکسپیر

شکسپیر در سال‌های پایانی عمرش آن‌قدر مشهور بود که چندین ملک مختلف در سراسر انگلستان داشت. هرچند بیشتر وقتش را در زادگاهش استراتفورد می‌گذراند، اما یک ملک مهم هم در محله بلک‌فرایرز لندن داشت؛ منطقه‌ای تاریخی که نامش از صومعه‌ای مربوط به قرن سیزدهم گرفته شده و در نزدیکی پل میلنیوم قرار دارد.

روی پلاکی در خیابان سنت اندرو نوشته شده که شکسپیر در ۱۰ مارس ۱۶۱۳ یک خانه در «گیت‌هاوس» بلک‌فرایرز خریده بود.

اما همیشه یک نکته گیج‌کننده وجود داشت: این پلاک فقط می‌گفت «نزدیک این محل». دلیلش هم این بود که خانه در آتش‌سوزی بزرگ لندن در سال ۱۶۶۶ نابود شد و سندهای باقی‌مانده مکان دقیق آن را مشخص نمی‌کردند.

کشف سه سند جدید و پایان یک راز ۳۶۰ ساله

لوئیس مونرو، پژوهشگر برجسته شکسپیر از کینگز کالج لندن، اعلام کرده که سه سند تازه کشف‌شده در بایگانی لندن، محل دقیق این خانه را مشخص کرده است.

او می‌گوید: «وقتی مشغول بررسی اسناد یک پروژه بزرگ‌تر بودم، باورم نمی‌شد که ناگهان نقشه کف‌خانه شکسپیر در بلک‌فرایرز پیش رویم ظاهر شد.»

این نقشه در سال ۱۶۶۸ یعنی تنها دو سال پس از آتش‌سوزی بزرگ ترسیم شده و بخش اصلی خانه با اندازه دقیق در آن دیده می‌شود: پهنای حدود ۴۵ فوت و عرض ۱۳ تا ۱۵ فوت در دو طرف. بخش کوچکی که روی دروازه قرار داشته، چون سازه‌ای بدون پی بوده، در نقشه نیامده است.

با اینکه نقشه‌ای از فضای داخلی نیست، تاریخ‌دانان معتقدند اندازه بنا به حدی بوده که احتمالاً به دو واحد مسکونی تقسیم می‌شده؛ یعنی شکسپیر ممکن بوده گاهی در آن بماند و از بخش دیگر برای درآمدزایی استفاده کند.

آیا این خانه فقط یک سرمایه‌گذاری بود؟

مونرو تأکید می‌کند که تصور همیشگی درباره خرید این ملک به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری قطعی نیست.

او می‌گوید: «اگر فقط دنبال سرمایه‌گذاری بود، می‌توانست هر جای لندن ملک بخرد. اما این خانه درست کنار محل کارش در تئاتر بلک‌فرایرز قرار داشت.»

فعالیت‌های شکسپیر در همان سال‌ها این نظریه را تقویت می‌کند. او در ۱۶۱۳ نمایشنامه «دو خویشاوند نجیب» را همراه جان فلمچر نوشت و در ۱۶۱۴ دوباره به لندن بازگشت.

مونرو می‌پرسد: «وقتی می‌دانیم او در نوامبر ۱۶۱۴ در لندن بوده، آیا منطقی نیست که در خانه خودش اقامت کرده باشد؟»

سرگذشت جالب مکانی که زمانی خانه شکسپیر بود

در ۱۰۰ سال گذشته، ساختمان‌هایی که روی جای این خانه ساخته شده‌اند میزبان کسب‌وکارهای مختلفی بوده‌اند: یک چاپخانه، یک شرکت معماری و یک عمده‌فروشی فرش.

اما شاید جالب‌ترینشان انجمن ملی کتاب باشد؛ مناسب‌ترین استفاده برای زمینی که زمانی متعلق به بزرگ‌ترین نویسنده نمایش جهان بوده است.

 

منبع: همشهری
کد مطلب: ۳۸۹۳۸۳
لینک کوتاه کپی شد

پیوندها

دیدگاه

تازه ها

یادداشت