نمایشی که معادلات روز تئاتر ایران را برهم زد

سرنا- پگاه ماسوری: در چند سال اخیر، شاهد اجرای کنسرت_نمایش‌های مجلل با حضور سلبریتی‌ها بود‌‌ه‌ایم و عموما دلیل اقبال مردم از این نمایش‌های موزیکال، که با همراهی ارکسترهای عظیم برپا می‌شد را حضور چهره‌های سرشناس می دانستند و مطرح شدن مبحث تئاتر لاکچری و حضور چهره‌های مشهور سینما و اینستاگرام در تئاتر، جنجال‌های فراوانی را برانگیخته بود.

اما این روزها استقبال مردم از کنسرت آنسامبل اپرای تهران با عنوان "اشک‌ها و لبخندها" به کارگردانی هادی قضات در تالار وحدت، که بدون حضور سلبریتی‌ها در حال اجرا است، تمام معادلات پیشین را برهم زد و دریچه امیدواری برای دیده شدن افراد با استعداد ولی نه چندان سرشناس را گشود.

این پروژه نمایشی بر اساس قطعه موسیقایی اشکها و لبخندها ساخته ریچارد راجرز تولید شده و روایتگر داستان زندگی یک راهبه اخراج شده از دیر است که به عنوان معلم سرخانه وارد خانواده فون تراپ در زالتسبورگ میشود.

این نمایش که بازیگران آن به گفته هادی قضات همگی خواننده و از اهالی موسیقی هستند نمایشگر اهمیت موسیقی در زندگی روزمره است.

اشک ها و لبخند ها به زیبایی و به دور از شعارزدگی، تلخی و سختی و نظم گریزی را به کمک موسیقی تبدیل به لطافت و همدلی می کند.

نکته حائز اهمیت دیگر در رابطه با اشک‌ها و لبخندها وفاداری کارگردان به متنی است که نمایش از آن اقتباس شده.

این نمایش، اقتباس مستقیمی از فیلم داستانی آوای موسیقی محصول سال ۱۹۶۵ کمپانی فاکس قرن بیستم به کارگردانی رابرت وایز است.

هادی قضات با وجود تمام موانع توانسته اصل و حقیقت و ذات داستان را در این اجرای نمایشی حفظ نماید و ممیزی ها سبب تغییر شکل وجوه مختلف حرکتی (‌حرکات موزون) و آوازی داستان نشده‌اند.

و در پایان با چشم پوشی از ضعف بازی برخی راهبه های دیر در این نمایش می توان به صراحت گفت اشکها و لبخندها می‌تواند دو ساعت تمام، مخاطبان مختلف در سنین گوناگون را به خود جذب کند و بازی های نوجوانان حاضر در این اثر، تماشاگران را شگفت‌زده ‌خواهند کرد.