بازنده جنگ سلبریتی‌هایی هستند که حاضر نشدند کنار مردم بایستند

مهدی شامحمدی، کارگردان دو فیلم سینمایی «مجنون» و «جانشین»، درباره جنگ اخیر  صحبت‌هایی را مطرح کرده که در ادامه می‌خوانید.

* من در واقع مستندسازم و تخصصم هم در این ۲۰ سال بیشتر مستندسازی تاریخ معاصر و علاقه شخصی‌ام هم بیشتر جنگ ۸ ساله بوده است. شرایطی که پیش آمده و ما در آن قرار گرفته‌ایم، به لحاظ تاریخی در ۴۵۰ سال گذشته، یعنی از اواسط دوره صفویه به این طرف، بسیار ویژه است و استثنایی و تا حالا پیش نیامده. زمان که بگذرد، فاصله که بگیریم، قطعا به این نتیجه خواهیم رسید که این اتفاق در ۴۵۰ سال گذشته این مملکت، حتی از انقلاب ۵۷ و حتی از انقلاب مشروطه مهم‌تر است. یک پیچ تاریخی بزرگ دارد اتفاق می‌افتد و این اتفاق عجیب و غریب برای ایران را باز هم مثل همیشه مردم ما دارند رقم می‌زنند. برگردید به چند ماه قبل، قبل از جنگ ۱۲ روزه، و بگویید امریکا و اسرائیل در جنگی علیه ایران و این گزاره را بگذارید جلوی همه تحلیلگران سیاسی در دنیا و از آنها بپرسید اگر این دو بخواهند با تمام قوا به ایران حمله کنند، چه اتفاقی می افتد؟ قطعا پیش‌بینی‌های آنها با اتفاقی که الان دارد می‌افتد، زمین تا آسمان متفاوت خواهد بود. حتی در داخل هم خوش‌بین‌ترین آدم‌ها به قدرت نظامی جمهوری اسلامی ایران هم شاید چنین سرانجامی را برای ترامپ و نتانیاهو متصور نبودند، چراکه به معنای واقعی «انَّ مَعی ربّی» (پروردگارم با من است). همان نکته‌ای را که حضرت آقا بارها به آن اشاره کرد، داریم با چشم می‌بینیم.

* چطور امکان دارد رهبر بزرگ این مملکت به شهادت برسد و مردم بزرگ‌ترین غم در ۴۰-۵۰ سال گذشته را ببینند و در کمتر از ۲۴ ساعت این غم را به حماسه تبدیل کنند؟ ما فقط بیاییم به این مسئله بپردازیم می‌شود ساعت‌ها و روزها درباره‌اش بحث کرد. با خیلی کمتر از این دولت‌های بزرگ دچار چالش‌های عجیب و غریب می‌شوند که تا مرز فروپاشی می‌روند.

* کمی می‌خواهم درباره بازنده‌های این اتفاق حرف بزنم. مردم از همه اقشار جلوترند و نیروهای مسلح پیروز این اتفاق بودند. خدا را شکر می‌کنیم به خاطر شأن و منزلتی که خدا به ملت ایران در این شرایط دشوار داده است. بازنده این ماجرا برخی از سلبریتی‌ها هستند، ورزشکاران و هنرمندانی که حاضر نشدند کنار مردم واقعی بایستند و اشتباه تشخیص دادند طرف درست تاریخ را. الان هم دیگر خیلی دیر است برای برخی ابراز نظر کردن‌ها. بزرگ‌ترین بازنده‌های این ماجرا سلبریتی‌هایی بودند که نتوانستند مردمش را حمایت کنند و شجاع باشند و به این فکر کنند که فردای روزِ پیروزی چه اتفاقی برای‌شان خواهد افتاد. آنهایی که یک عمر از قِبَل این مرزی که اسمش ایران است ارتزاق کردند و با عزتی که مردم به آنها دادند، بزرگ شدند و شهرت و محبوبیت پیدا کردند، ثروتمند شدند و در رفاه زندگی کردند، وقتش که رسید این مردم و این کشور را تنها گذاشتند و بعد از این واقعه با پیروزی کشور عزیزم ایران، نباید انتظار داشته باشند که آن شأن و منزلت سابق را داشته باشند. خودشان بروند گوشه‌ای و دیگر صدایشان درنیاید. این حداقل کاری است که می‌گویم وگرنه سخت‌گیرانه‌اش چیزهای دیگری است. خیلی‌هایشان هم که الحمدالله عشق مهاجرت هستند.

* من کمتر از یک سال است متوجه شده‌ام که وقتی می‌خواهید تبعه امریکا، اسرائیل، استرالیا و کانادا شوید، ظاهرا در مراحل انتهایی ماجرا باید بروید در دادگاه در حضور قاضی فرمی را امضا کنید که اگر روزی جنگی درگرفت بین کشور جدیدم با کشور مادری‌ام، من باید زیر پرچم آن کشور مثلا امریکا علیه کشور مادری‌ام خدمت کنم و بجنگم. متاسفانه تمام کسانی که پاسپورت امریکایی و کانادایی و استرالیایی دارند در دادگاه آن قسم را خورده‌اند. خب از همچین آدم‌هایی چرا باید انتظار داشته باشیم کنار مردم بجنگند یا کنار مردم بایستند با یک پیام ساده. به معنای واقعی باید کنارشان گذاشت. آنها هم بعد از این ماجرا نباید انتظار داشته باشند که پول و شهرت و محبوبیتشان اینجا به دست بیاورند و بعد بروند در آن کشور تفریح و زندگی کنند. این انصاف نیست.

* می‌گویند در آخرالزمان تشخیص حق و باطل خیلی ساخت می‌شود. اگر این ماجرا درست باشد، پس ما الان در آخرالزمان نیستیم، حتی اگر خیلی به آن نزدیک شده باشیم، چون تشخیص حق و باطل الان بسیار ساده است. فرمانده یکی از کشورهای متجاوز به ما آدم احمقی مثل ترامپ است که یک هیولای واقعی است که سوپ جنین انسان می‌خورد و به بچه‌های ۳-۴ ساله تجاوز کرده و اهل جزیره اپستین است و طرف مقابلش جوانانی‌اند که با زبان روزه جلوی او ایستاده‌اند. فکر نمی‌کنم واقعا کار سختی باشد تشخیص حق و باطل. آزاده‌های دنیا یک جوری دارند پیام تبریک می‌فرستند و برای مردم ایران دعا می‌کنند. از شرق دور تا ناف غرب. آنها این موضوع را به سادگی تشخیص می‌دهند که حق و باطل کدام است و من در حیرتم از بعضی هموطنان خودم که وطن‌فروشی کردند، بی‌وطنی کردند. هرچقدر هم که تو ناراضی و مطالبه‌گر باشی، نمی‌توانی وطنت را آنقدر راحت بفروشی. ای‌کاش بعد از این ماجرا آنها هم تکلیف خودشان را روشن کنند و فکری به حال خودشان کنند. من فکر نمی‌کنم مردم واقعی نه آن سلبریتی‌ها و نه این بی‌وطن‌ها را به راحتی بپذیرند و ببخشند. قطعا در مورد سینما وضعیت تغییر خواهد کرد و سینما به یک پوست‌اندازی جدی نیاز دارد.