علی ضیاء: نباید همه کم‌کاری‌های فرهنگی را به گردن تلویزیون انداخت/ صداوسیما فضای مجازی نیست که هرچیزی را بگوییم!
مجری در مقام و جایگاهی قرار دارد که نمود و شکل و شمایل هر برنامه و اتفاق تلویزیونی به وسیله او سیر صعودی و نزولی پیدا می‌کند و هر تنش و چالشی را هم امروز به فضای مجازی می‌آورد. یکی از آن مجریانی که همیشه برنامه‌هایش مورد توجه قرار گرفته و درباره برخی از گفتگوهایش در فضای مجازی دست به دست می‌شود و منتقدین و کارشناسان هم درباره او و برنامه‌هایش معمولاً صحبت می‌کنند. علی ضیاء همان مجری جوان و با سابقه‌ای است که طی یک اتفاق وارد رادیو شد و کار خود را در رادیو جوان صدای جمهوری اسلامی ایران با برنامه طنز «پسری از کاشانه» شروع کرد که به عنوان آیتم برتر انتخاب شد و پس از پنج سال گویندگی در رادیو، به دعوت علی زاهدی وارد تلویزیون شد و اولین کار خود را در سیما با برنامه "گزینه جوان" تجربه کرد.
البته همزمان با این برنامه، برنامه "خط و ربط" را هم در رادیو اجرا می‌کرد. حالا از حضور او چندین سال می‌گذرد و بعد از شبکه سوم سیما چندی است در شبکه یک به همان گونه همیشگی و مورد علاقه‌اش یعنی دغدغه‌های اجتماعی کار تهیه‌کنندگی و اجرای برنامه «فرمول یک» را برعهده دارد. به سراغ او رفتیم و لحظاتی را به گفتگو نشستیم. ضیاء که نخستین بار با برنامه "گزینه جوان" در قاب تلویزیون نقش بست، این روزها با اجرای برنامه "فرمول یک" در کانون توجه قرار گرفته است.
گپ و گفت ما با این مجری جوان رسانه ملی درباره ی حواشی اجرا و تجربه قریب به دو دهه حضور در تلویزیون، دلچسب و خواندنی از آب درآمده است که در ادامه آن را می‌خوانید.
همیشه به دغدغه‌های مردم و جامعه فکر کرده‌ام
*به عنوان مقدمه مصاحبه از انتخاب گروه اجتماعی شبکه یک و برنامه «فرمول یک» شروع می‌کنیم که چطور به این نوع گونه اجرا و تهیه‌کنندگی و انتخاب شبکه و برنامه رسیدید؟
می‌دانید که من در ابتدای کار، شبکه سه بودم و به هر شکل تغییری به شبکه یک آمدم. الان با افتخار خودم را شبکه یکی می‌دانم و امیدوارم برای این آنتن تمام تلاش خودم را انجام بدهم. البته هیچ تمایزی میان هیچ شبکه‌ای وجود ندارد، چرا که همه آمده‌ایم در رسانه ملی و تلاش کنیم تا هرچه بهتر دغدغه‌های اجتماعی و مردمی بازگو شوند. اما در مورد اینکه چرا در گروه اجتماعی فعالیت دارم؛ چون بلد کار اجتماعی هستم و دغدغه شخصی‌ام این است که درباره مردم و دغدغه‌هایشان صحبت کنم. اگر یادتان باشد از روز اول هم با برنامه نیمروز که یک برنامه ظهرگاهی بود، این بستر ارتباط اجتماعی و دغدغه‌های اجتماعی را ایجاد کردم. در ادامه هم برنامه صبحگاهی ویتامین ث هم همین مسیر را تداوم داد. البته می‌توانست سیاسی هدایت شود اما بستر اجتماعی پیدا کرده بود، چون دغدغه من همیشه مردمی بوده و هیچ تعلق خاطری به احزاب و گروه‌های سیاسی ندارم. من کار خودم که اجتماعی است را انجام می‌دهم.
رکوردی که «ویتامین ث» جا به جا کرد
*یادم می‌آید آن برنامه ویتامین ث که صبح‌ها روی آنتن می‌رفت بسیار جذاب بود و مخاطب را جذب خودش می‌کرد؛ چطور توانستند به این همراهی حداکثری برسید؟
واقعاً حاصل یک همراهی جمعی و گروهی بود. همدلی که در شبکه سه و تیم کاری ما در «ویتامین ث» ایجاد شد. این موفقیت تا جایی بود که رکورد برنامه صبحگاهی تلویزیون را جا به جا کرد و به ظنّ بسیاری برای برنامه‌های صبحگاهی چنین اتفاقی نیفتاده بود.
گریم نمی‌شوم تا مخاطب علی ضیاء واقعی روی آنتن ببیند
*شما جزو مجریانی هستید که گریم نمی‌شوید و همان‌گونه که هستید روی آنتن می‌روید. دلیل خاصی دارد؟
بله، من گریم نمی‌کنم. من اعتقاد قلبی‌ام این است که اجرا مثل زندگی است و چون عین زندگی است یک روزهایی در «ویتامین ث» و یک روزهایی در «فرمول یک» نه اینکه به مخاطب احترام نگذارم مثل همیشه به موهایم نرسم. حتماً مخاطب من را درک می‌کند که من هم امکان دارد یک روز پرتنش را گذرانده باشم. گریم نمی‌شوم و همانی هستم روی آنتن می‌روم. به همه گریمورها احترام می‌گذارم ولی فکر می‌کنم هر چیزی که من را از مردم دور کند به اعتقاد قلبی‌ام سعی کنم انجام ندهم و لحظه به لحظه به مردم نزدیک بشوم. امکان دارد یک موقعی هم دور شده باشم شعار نمی‌دهم ولی همیشه سعی‌ام این است که ارتباط تنگاتنگی با مخاطبم داشته باشم.
*میهمانانی که به «فرمول یک» دعوت می‌شوند چه اساس و وجوه تمایزی دارند. چطور این گزینش انجام می‌شود؟
ما یک آسیب اجتماعی و اتفاق اجتماعی را درنظر می‌گیریم و آن کسی که برای آن مسئله و برای به ثمررسیدن آن مسئله قدمی برداشته باشد او را به برنامه دعوت می‌کنیم. یک مشکل یا یک اتفاق و یک معضلی که در بستر اجتماعی باشد به آن فکر می‌کنیم و برای کسی که قدمی برداشته باشد را به این برنامه دعوت می‌کنیم.
دیدگاه