ایوب آقاخانی: بیشتر از ترامپ مردم ایران غیرقابل پیشبینی هستند
ایوب آقاخانی معتقد است ترامپ روی غیرقابل پیشبینی بودن خود مانور میداد، ولی مردم ایران ثابت کردند، بیشتر از هر پدیده دیگری در جهان معاصر غیرقابل پیشبینی هستند.
ایوب آقاخانی نویسنده، بازیگر و کارگردان تئاتر درباره نگاهی که باید در تجاوز صهیونیآمریکایی مد نظر قرار گیرد، به خبرنگار مهر گفت: سالیان سال است که با صدای بلند این را میگویم و الان هم تکرار میکنم که ما در منطقه خاصی از جهان زندگی میکنیم؛ منطقهای که بخواهیم یا نه همواره درگیر مسائلی بوده، هست و خواهد بود. مسئولیت ما به عنوان انسان وطنپرست در نحوه عملکرد ما با این بودن و حضور در گوشهای از خاورمیانه تجلی پیدا میکند؛ اینکه با آگاهی و عزم توأم باشد یا تقدیری، ناخواسته و سخت. اینها ۲ انتخاب هستند.
وی ادامه داد: من به عنوان ایوب آقاخانی گزینه اول را انتخاب میکنم چون اعتقاد دارم آگاهانه در این جای سخت زندگیکردن منشاء تأثیر و دامنهدار شدن حیات در جهانی است که زندگی میکنید. معتقدم این جای ویژه زیستن آگاهانه میخواهد نه تقدیری آگاهانه یعنی تعریف داشتن از شرایط، کشور خود و اعتقادات خود.
این مدرس تئاتر یادآور شد: در ادوار مختلف تاریخی به خاطر کشور خود و اعتقادات خود خونهای زیادی دادیم و در ادوار مختلف سیاسی و اجتماعی عملکردهای ویژهای داشتیم. شرایط فعلی هم یکی از آن دورهها است.
آقاخانی در ادامه سخنان خود متذکر شد: معتقدم دشمن بسیار بسیار آگاهانه با یک دورخیز روی شکاف در جامعه و تضعیف ساختاری جامعه، حمله به یک ساختار ضعیفشده را هدف قرار داده است.
وی درباره نحوه مواجهه با توطئه دشمن، اظهار کرد: تنها راه خنثیسازی این توطئه بدون تردید رفع ضعف در ساختار و پر کردن شکافهای عقیدتی در جامعه است و در کمترین حد، حداقل نمایش ترمیم ساختار و عدم وجود شکاف است.
این هنرمند تئاتر تأکید کرد: مسئولیت من هنرمند در عناوینی ساده اما پیچیده خلاصه شده و متأسفانه مسئولیت خود را در این برهه به سختی انجام میدهم چون حرفه من در سینما، تئاتر، تلویزیون و رادیو عملا به خاطر شرایط دچار توقف مقطعی شده و امکان بروز همدلی، نقد و نظر در فضای مجازی به دلیل محدودیت منطقی اینترنت هم مثل گذشته عملی نیست. ناخودآگاه مسئولیت من هنرمند موکول میشود به عبور از این عرصه و پرداختن به این موضوعات و مسئولیت اجتماعی در آثاری که تولید میکنم.
وی تصریح کرد: متأسفم که بسیاری اوقات قضاوت ژورنالیستی، زرد، تیتروار و با استناد به شنیدههای تکراری، ضعفهای اجتماعی ما را ۱۰ برابر کرد و دشمن اینگونه ۱۰ قدم جلوتر افتاد تا نوروز باستانی ما را از احوال خود دور کند. این روند حس و حال نوروز را با غم ابدی از دست دادن بچههای معصوم این جامعه و سرزمین، سوگ از دست دادن مردمان عادی و مسئولان سختکوشی که در این شرایط هم خانه و زندگی و مسئولیت را رها نکردند و متأسفانه ۱۴۰۵ را با ما آغاز نکردند، ترکیب کرد.
این هنرمند تئاتر، سینما، تلویزیون و رادیو با اشاره به عملکرد درخشان مردم در شرایط تهاجم صهیونیآمریکایی، تأکید کرد: وقتی با عملکرد مردم با این بحران بسیار بسیار پیچیده برخورد میکنم، تجربه لذتبخشی برای من محسوب میشود؛ نحوه حضور مردم شجاع و نترس در میادین و نحوه غیرتمند حاضر شدنشان در برابر این تجاوز.
آقاخانی ادامه داد: این نوع عملکرد مردم ایران یک بار دیگر من را غره کرد که ایرانی هستم و متعلق به سرزمینی که تا این اندازه غیرقابل پیشبینی است. رئیس جمهور کوردل و نابالغ آمریکا روی غیرقابل پیش بینی بودن خود خیلی مانور میدهد در حالی که در واقع مردم ایران خیلی غیرقابل پیشبینی هستند؛ بسیار غیرقابل پیشبینیتر از هر پدیدهای در جهان معاصر.
وی درباره عملکردی که باید در این شرایط مورد توجه قرار گیرد، توضیح داد: بیشترین چیزی که به نظر میآید برای رفع ضعفها نیاز داریم خردورزی و عقلانیت در جامعه است. معتقدم همانطور که بارها اشاره کردهام اصولا خطکشی بین تفکر و اعتقادها آسیبزننده و اشتباه است. متأسفانه با بیتوجهی به این امر به مرحله آسیبپذیری رسیدیم.
این کارگردان تئاتر متذکر شد: این خطکشی باعث میشود گفتگوی یک جامعه چندصدایی مختل و همه مشغول تکگویی شوند.
آقاخانی تصریح کرد: جامعه ما به وحدت کلمه و اعتقاد به چندصدایی و حذف خطکشی نیاز دارد. جامعه ما توان گفتگو را به دلیل کمتوجهی به مفاهیم مختلف از دست داده است. معتقدم در این فرصت جنگ رمضان که دلها را در تعصب به خاک و وطن به هم نزدیک کرده، باید برای تداوم این همدلی برنامهریزی کنیم. بغضهای فروخورده را با گفتگوی منطقی باز کنیم و اجازه ندهیم ارهای برای بریدن تنه درخت عقلانیت در جامعه باشد.
وی درباره وظیفه هنرمندان در جامعه تصریح کرد: وظیفه هنرمند خطیر و به اندازه نیروی نظامی کارآمد است. هنرمند باید روی خلق گفتگو در جامعه متمرکز باشد و اگر چنین رفتار نکند ابتر است؛ بهخصوص هنرمند تئاتر چون تئاتر گفتگو و روایتگری است. هنرمند باید به گفتگوی سازنده در جامعه بپردازد.
این کارگردان در پایان یادآور شد: در سال ۱۴۰۴ متأسفانه به چشم سر دیدم تفکرهای مختلف با هم گفتگو نمیکردند بلکه سر هم فریاد میزدند. ما به ساختن این سرزمین نیاز داریم مخصوصا که قواره این سرزمین در جهان تغییر میکند و در حال تبدیلشدن به قدرت منطقه است.
دیدگاه