دیدار سیدعباس عظیمی با آخرین بازمانده نقاشی قهوه‌خانه‌ای

سیدعباس عظیمی مدیرعامل مؤسسه هنرمندان پیشکسوت میهمان تعدادی از هنرمندان پیشکسوت ساکن استان مازندران از آخرین بازمانده نقاشی قهوه‌خانه‌ای تا کارگردان اولین فیلم جنگی ایرانی شد.

در این سفر که از سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت آغاز شد سیدعباس عظیمی با همراهی داوود فیاضی موسیقی‌دان، خواننده و ردیف‌دان پیشکسوت با حضور در منزل عزت رحیم‌بقایی صدابردار پیشکسوت موسیقی، مهدی شاه‌محمدیان قلمزن پیشکسوت، محمدعلی پایدار پیشکسوت منبت، منصور وفایی پیشکسوت نقاشی قهوه‌خانه‌ای، اکبر صادقی کارگردان پیشکسوت سینما و خانواده زنده‌یاد ابوالحسن خشرو خواننده نواحی دیدار و با اهدای لوح و هدیه مؤسسه از آنان تقدیر کرد.

سیدعباس عظیمی با اشاره بر لزوم این سفرها گفت: ۷۰ درصد از اعضای مؤسسه ساکن کلان‌شهر تهران هستند. ولی این موضوع هیچگاه باعث کم‌توجهی به هنرمندان پیشکسوت ساکن شهرستان‌ها نشده است.
عظیمی ادامه داد: هنرمندان پیشکسوت سرمایه‌های ملی و فرهنگی کشور هستند و تلاش می‌شود هر چند وقت یک بار به این عزیزان سر زده و جویای احوال آنان شویم.
مدیرعامل مؤسسه هنرمندان پیشکسوت با اشاره به روند این سفرها گفت: از سال ۹۱ تا کنون برنامه ملاقات، دیدار و عیادت از هنرمندان پیشکسوت یا خانواده استادان آسمانی به عنوان یک سر فصل اصلی در برنامه‌های مؤسسه بوده و همچنان در حال انجام است. و این رویه مرد استقبال هنرمندان قرار گرفته است.

عزت رحیم‌بقایی از پیشکسوتان صدابرداری در ایران است و صدابرداری صحنه‌ای بسیاری از هنرمندان موسیقی ایران از جمله محمدرضا شجریان، حسین علیزاده، پرویز ّ مشکاتیان و… را در کارنامه هنری خود دارد. وی از اعضای هیئت مدیره کانون صدابرداران خانه موسیقی ایران بوده است.

او علاوه بر صدابرداری تجربه بازیگری نیز دارد و در آثار سینمایی از جمله (خواهران غریب)، (چون ابر در بهاران) و (ای ایران) به ایفای نقش پرداخته و در سریال‌های خانه سبز، لبخند سوم و تهران ۲۰ بازی کرده است. عزت رحیم‌بقایی مدرک درجه یک هنری دارد و در سال ۱۳۹۸ به عضویت مؤسسه هنرمندان پیشکسوت درآمده است.

مهدی شاه‌محمدیان اکنون در رشته قلمزنی به کار مشغول است و در مدت ۳۶ سال فعالیت در این رشته، تابلوهای نفیسی ساخته و در بیش از ده نمایشگاه شرکت کرده است که مهمترین آنها نمایشگاه صنایع دستی آسیا و اقیانوسیه در آبان ماه ۱۳۷۳ بوده است. شاه محمدیان دو سال در دانشگاه علمی کاربردی سازمان صنایع دستی تدریس کرده و تاکنون در رشته‌های قلمزنی و آواز شاگردان بسیاری را آموزش داده است؛ شاگردانی که اکنون خود به درجه استادی رسیده‌اند.

وقتی دبستانی بود، خواندن آواز را شروع کرد و در هفده سالگی گوشه‌های موسیقی ایرانی را از مرحوم یاریاوی که از نوازندگان شناخته شده نی بود آموخت. در سال ۱۳۵۸ در کلاس استاد علی اصغر شاه زیدی ردیف‌ها و گوشه‌های موسیقی را مجدداً فراگرفت.

دیدار سیدعباس عظیمی با آخرین بازمانده نقاشی قهوه‌خانه‌ای

مهدی شاه محمدیان برای تکمیل دانش خود در حوزه موسیقی سنتی ایران، مدتی هم از حضور منصور اعظمی‌کیا بهره برد. همچنین از محضر استادانی مثل حسن کسایی، جلیل شهناز، حسین عمومی، مرحوم طاهرپور و طاهرزاده استفاده کرد.
مهدی شاه محمدیان مدرک درجه یک هنری دارد و از سال ۱۳۹۶ عضو مؤسسه هنرمندان پیشکسوت است.

محمدعلی پایدار سال ۱۳۳۷ در تهران متولد شد. تا مقطع دیپلم در تهران درس خواند. از طریق آشنایی با استاد جمشید پورگلی و استاد میرطیبی با هنرهای سنتی آشنا شد و همچنین از محضر استاد مهدی طوسی بهره برد. اولین اثر هنری وی تمثال «امیرالمؤمنین (ع)» است و تابلوهای «سیمرغ» و «شاهنامه» از مهم‌ترین آثار وی به شمار می‌روند. عضویت در مرکز ایران‌شناسی و دریافت نشان‌های هنری در رشته‌های منبت و معرق از سوابق و افتخارات او محسوب می‌شوند. وی در هنرهای سنتی از قبیل منبت، معرق، گره‌چینی، منبت معرق، قواره‌بری و ارسی‌سازی تخصص دارد.

در کارنامه هنری این هنرمند حوزه هنرهای سنتی، سی‌ونه مقاله تخصصی در زمینۀ شناخت چوب و عوامل مخرب آن، تاریخ صنایع‌دستی معاصر استان مازندران و همچنین تحقیق و نگارش سقا نقارخانه (کیجا تکیه)، و تحقیق (مسجد فرح‌آباد)، تاریخچه صنایع‌دستی (منبت) به چشم می‌خورد. محمدعلی پایدار مدرک درجه یک هنری دارد و از سال ۱۳۹۷ عضو مؤسسه هنرمندان پیشکسوت است.

منصور وفایی آخرین بازمانده نقاشی قهوه‌خانه‌ای است؛ هنری که حفظ هویت ملی‌مان کمک می‌کند. وفایی از همان کودکی به نقاشی علاقه داشت. به واسطه این علاقه‌مندی پدرش او را در دبیرستان اسدآبادی ثبت نام کرد. نزد استاد علی اکبر نجم آبادی از شاگردان کمال الملک نقاشی را آموخت. علاقه‌اش به روایت داستان در نقاشی او را به سمت نقاشی قهوه‌خانه‌ای سوق داد. از شاهنامه و روایات مذهبی برای خلق اثر الهام گرفت. سال ۱۳۶۹ برایش سالی مهم بود. همزمان با کنگره بزرگداشت فردوسی در تهران هنرش را به رخ کشید. داستان‌های شاهنامه با هنر او و حسن اسماعیل زاده برای مهمان خارجی و داخلی کنگره به تصویر درآمد و پس از آن بود که درخواست‌ها برای کشیدن نقاشی قهوه‌خانه‌ای به سمت او سرازیر شد.

او با نوآوری و تلاش مسیرش را ادامه داد تا جایی که نشان درجه یک هنری را دریافت کرد. از دیگر آثار او می‌توان همکاری با شرکت هنری یونیورسال فاین آرتز کمپانی برای تهیه بیش از ۳۰۰ تابلو نقاشی، تصویرگری داستان رستم و سهراب در قالب ۱۲ تابلو و تصویرگری روی ۵ جلد شاهنامه فردوسی را نام برد.

ابوالحسن خوشرو دی سال ۱۳۲۵ در روستای سیاهرود کلاً قائم‌شهر (از توابع استان مازندران) به دنیا آمد. موسیقی را با نواختن ساز «لَلِه‌وا» آغاز کرد و از هنرستان موسیقی تهران فارغ‌التحصیل شد. سال ۱۳۳۹ یک گروه موسیقی با همکاری برادرانش (فرج‌الله و عبدالله) و احمد محسن‌پور تشکیل داد و از سال ۱۳۴۵ به همکاری با رادیو مرکز استان مازندران پرداخت. سال ۱۳۵۰ گروه موسیقی روجا (ستاره صبح) را تشکیل داد و با این گروه کنسرت‌های متعددی در ایران و خارج از کشور برگزار کرد. نخستین مجموعه موسیقی ابوالحسن خوشرو «هژبر سلطون» نام داشت. اثر «مشتی» از او در سال ۱۳۵۹ منتشر شد که همین امر باعث شد مردم منطقه تا سال‌ها او را «مشتی» صدا کنند. او همراه با استاد فقید احمد محسن‌پور از چهره‌های برجسته و اثرگذار در احیای موسیقی مازندران بود که بیش از پنج دهه از عمر خود را صرف اعتلای فرهنگ موسیقایی مازندران کرد. «شاباجی»، «خنش»، «رونما»، «طالبا»، «آلاشت دیار»، «دماوند»، «موسیقی مازندرانی»، «نرگس جار»، «تش سو»، «آفتاب ته»، «کوچ»، «مشتی»، «حامد»، «هژبرخوانی»، «شوار»، «رقص‌های مازندران» و «مادرمه» تعدادی از آثار و آلبوم‌های موسیقی این هنرمند مازنی هستند.

سرانجام این خواننده و نوازنده پیشکسوت موسیقی مازندرانی، دهم اسفند سال ۱۳۹۸ پس از تحمل یک دوره دوسالۀ بیماری در سن هفتاد دو سالگی به دیار حق شتافت. زنده‌یاد ابوالحسن خوشرو ساروکلائی که او را با نام ابوالحسن خوشرو می‌شناسند مدرک درجه یک هنری داشت و از سال ۱۳۹۸ به عضویت مؤسسه هنرمندان پیشکسوت درآمده بود.

اکبر صادقی نخستین روز فروردین ماه سال ۱۳۲۷ در شهر ری، اولین تصویر از جهان پیرامون را در حافظه‌اش ثبت کرد. فعالیت هنری را با نوشتن فیلمنامه فیلم «پسرخوانده» به کارگردانی جمشید شیبانی آغاز کرد و نخستین کارش را به صورت حرفه‌ای به عنوان دستیار کارگردان در فیلم مشترک ایران و هند بنام «همای سعادت» به کارگردانی فابی چاناکیا تجربه کرد. او مدتی مدیر استودیو «پارس فیلم»، معتبرترین و بزرگترین استودیو در ایران بود و بعد از آن مدیر تولید «تینا فیلم» شد. اولین کار مستقل کارگردانی او فیلم «با عشق مردن» در سال ۱۳۵۷ بود. وی در مقام تهیه‌کننده سال ۱۳۶۲ در فیلم «بازرس ویژه» به کارگردانی منصور تهرانی فعالیت داشت. این هنرمند پیشکسوت سینما، سال ۱۳۶۵ دوره پرتلاشی را در عرصه سینما و تلویزیون گذراند. اثر مهم او در این سال، کارگردانی و تهیه‌کنندگی فیلم «دبیرستان» است و او توانست با مهارتش، جای خود را میان اهالی سینما تثبیت کند. علاوه بر این، او در سال ۱۳۶۶ در فیلم «سیمرغ» نیز نقش‌آفرینی کرد.
با این‌که اکبر صادقی را بیشتر به عنوان تهیه‌کننده می‌شناسیم، اما در حرفه‌های دیگر نیز فعال بوده است. او علاوه بر تهیه‌کننده، به‌عنوان کارگردان، نویسنده و بازیگر نیز در سینما و تلویزیون فعالیت داشته است. مهم‌ترین آثار اکبر صادقی در مقام کارگردان، فیلم‌های «گاومیش‌ها»، «سرحد»، سریال «تازیانه بر باد»، سریال «زائر غریب»، «مادرجونم عاشق شده» «آلما»، «سیمرغ»، «دبیرستان»، «بالاش»، «پایگاه جهنمی»، «در محاصره»، «شیطان» و «با عشق مردن» است.

او همچنین فیلمنامه‌های «سرحد»، «مزدوران»، «در محاصره»، «شیطان»، «با عشق مردن»، «جنجال»، «می‌رم بابا بخرم»، «پسرخوانده» و «بی‌حجاب» را نوشته است. مهم‌ترین آثار اکبر صادقی در حرفه بازیگری، فیلم «اجاره‌نشین‌ها» و «ناخدا» است. او سال ۱۳۷۹ توانست دیپلم افتخار بهترین فیلم را برای «شنگول و منگول»، در پانزدهمین دوره جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان دریافت کند. اکبر صادقی از ۱۴ مهرماه ۱۳۹۲ به عضویت مؤسسه هنرمندان پیشکسوت درآمد.

منبع: مهر
کد مطلب: ۳۵۹۶۳۷
لینک کوتاه کپی شد

دیدگاه

تازه ها

یادداشت