آقایان مجوز دیگر فایده ندارد | «بیداد» پس از چهار سال توقیف، در یوتیوب منتشر شد
فیلم سینمایی «بیداد» به کارگردانی سهیل بیرقی، پس از حدود چهار سال توقیف و بیآنکه امکان اکران عمومی در ایران را پیدا کند، سرانجام از طریق صفحه یوتیوب کارگردان در دسترس مخاطبان قرار گرفت؛ فیلمی که از زمان تولید تاکنون با حواشی و محدودیتهای گستردهای روبهرو بوده است.
«بیداد» در سال ۱۴۰۱ ساخته شد و در زمان تولید، پروانه ساخت داشت، اما حضور بازیگران زن بدون حجاب در فیلم، مانع دریافت مجوز نمایش آن در ایران شد. این فیلم با بازی سروین ضابطیان، امیر جدیدی و لیلی رشیدی ساخته شده و داستان آن حول زندگی یک خواننده زن جوان میگذرد که حاضر نیست ممنوعیت خوانندگی زنان در فضای عمومی را بپذیرد.
خوانندگی اعتراضی در خیابان
شخصیت اصلی فیلم در واکنش به محدودیتهای موجود، تصمیم میگیرد به جای فعالیت در فضاهای رسمی، آوازخوانی در خیابان را آغاز کند. این اقدام بهتدریج با استقبال بخشی از جوانان مواجه میشود، اما در ادامه برای او پیامدها و مشکلات تازهای به همراه میآورد.
داستان فیلم از این منظر، علاوه بر روایت زندگی یک زن خواننده، به موضوعاتی همچون آزادی بیان، محدودیتهای اجتماعی زنان و تقابل هنرمند با ساختارهای رسمی میپردازد؛ موضوعاتی که «بیداد» را به یکی از نمونههای سینمای موسوم به زیرزمینی ایران تبدیل کرده است.
حضور در کارلوویواری
در تیرماه ۱۴۰۴، نام «بیداد» در فهرست فیلمهای جشنواره بینالمللی فیلم کارلوویواری قرار گرفت. این فیلم به عنوان دوازدهمین و آخرین اثر بخش رقابتی اصلی جشنواره، برای رقابت بر سر جایزه «کریستال گلوب» انتخاب شد.
پس از خروج عوامل، سهیل بیرقی تصاویری از احکام قضایی منتشر کرد و از محکومیت خود، لیلی رشیدی و سروین ضابطیان خبر داد. این احکام در ادامه حواشی مربوط به تولید و نمایش «بیداد» منتشر شد و بار دیگر توجهها را به شرایط فعالیت سینماگران مستقل در ایران جلب کرد.
با وجود این فشارها، «بیداد» در جشنواره کارلوویواری به نمایش درآمد و در نهایت موفق شد جایزه ویژه هیأت داوران را از آن خود کند؛ افتخاری که جایگاه این فیلم را در میان آثار مستقل ایرانی حاضر در جشنوارههای بینالمللی پررنگتر کرد.
اکنون با انتشار «بیداد» در یوتیوب، فیلمی که سالها امکان تماشای عمومی در ایران را نداشت، راه دیگری برای رسیدن به مخاطبان پیدا کرده است؛ فیلمی که مسیر آن از تولید در سینمای ایران آغاز شد، به توقیف و محکومیت عوامل رسید و سرانجام از جشنوارهای معتبر در اروپا تا انتشار آنلاین ادامه یافت.
دیدگاه