اورهان پاموک: از تنهایی می ترسم/سینمای کیارستمی را خیلی دوست دارم
احتمالا اگر به ادبیات آسیا علاقه داشته باشید، حتما نام اورهان پاموک نویسنده ترک دارنده نوبل به گوشتان خورده است، پاموک به مناسبت نمایشگاه بین المللی کتاب به تهران آمده و با خبرنگاران گفت و گو کرده است، متن گفت و گوی این نویسنده با ایسنا را در ادامه بخوانید.
بزرگ‌ترین آرزوی‌تان به عنوان یک نویسنده چیست؟
این‌که حس کنی سطرها و صفحه‌های زیبا و خوب می‌نویسی. نوشتن صفحه‌های زیبا، پرمعنی و عمیق؛ این هدف زندگی من است.
بزرگ‌ترین ترس‌تان در زندگی چیست؟
تنهایی. هنوز هم از تنهایی می‌ترسم. ولی تنهایی‌های مختلفی هست؛ تنهایی در زندگی فرهنگی و سیاسی و یا در زندگی روزمره، این‌که عزیزتان، فرزندتان کنارتان نباشد و تنها باشید. و این‌که با بالاتر رفتن سنم ترس از مرگ را احساس می‌کنم. منتها آن را هم به عنوان تنهایی نهایی درنظر می‌گیرم.
جایگاه اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در زندگی خود شما چگونه است؟
خیلی مهم است و خیلی استفاده می‌کنم. مثلا دارم رمان می‌نویسم کنجکاو می‌شوم آیا این موضوع درست است یا نه. به جای این‌که بروم در کتاب‌ها بگردم در اینترنت سرچ می‌کنم و می‌بینم. اما باید مواظب باشید، در اینترنت دو تا مشکل هم هست؛ اطلاعات غلط زیاد است و مشکل دیگر هم این‌که این وسیله ارزان با آن نوشته‌های کوتاهش باعث می‌شود وقت‌ها گرفته شود و به کتاب خواندن صدمه می‌زند. اگر آدم منظمی باشید و بدانید زمان چه ارزشی دارد و بتوانید برای زمان‌تان برنامه‌ریزی کنید آن موقع اینترنت وسیله باارزشی است. ولی اگر آن‌جا بدون هدف برای تفریح و سرگرمی بگردید آن موقع چیزهایی را که باید بخوانید نمی‌خوانید و زمانش از دست می‌رود.
سینما را چقدر دنبال می‌کنید و فیلم‌سازان مورد علاقه‌تان چه کسانی هستند؟
من سینمای ایران را خیلی دوست دارم. کیارستمی را خیلی دوست دارم و همه فیلم‌هایش را دنبال کرده‌ام. به جز نوری بیلگه جیلان که دوست من است و سینماگر برجسته‌ای است، من به سینمای ایران حسادت می‌کنم. سینمای ایران به ما نشان داد که با آدم‌های عادی و کمترین وسایل می‌شود زندگی واقعی انسان‌ها را نشان داد. این را هم نشان داد که در شرایط دشوار اگر انسان بتواند سادگی و صاف بودن خود را نشان بدهد این هم ارتباط ادبی را ممکن می‌کند.
به عنوان نویسنده‌ای که به مسئولیت اجتماعی هنرمند قائل هستید برای شما به عنوان نویسنده این موضوع آیا در تمام مراحل کار مدنظرتان هست؟
من در وضعیت‌های سیاسی که قرار می‌گیرم، مثلا فرض کنید دوست من الان در زندان است باید چیزی بگویم، اعتراضی بکنم، اگر نگویم باعث شرمندگی است. منتها در رمان‌ها - همان‌طور که در ابتدای مصاحبه گفتم - یک جمله و پاراگراف خوب و زیبا نوشتن برای من مهم است. منتها خب من هم یک انسان هستم و ممکن است از یک وضعیت سیاسی عصبانی بشوم و حق دارم اعتراض بکنم و چیزی بگویم. در اروپا معمولا به حالت نیمه‌جدی و نیمه‌شوخی می‌گویم من با سیاست کاری ندارم و از سیاست دوری می‌کنم، منتها چون ترک هستم ناچار هستم به مسائل سیاسی اشاره‌ای داشته باشم و ناگزیر اعتراضی بکنم.
دیدگاه