دلنوشته عمیق محسن چاوشی برای پسرش/عکس
«محسن چاوشی» به مناسبت تولد پسرش نوشته زیبایی در اینستاگرام خود منتشر کرد.
چاوشی با انتشار عکس زیر در صفحه اش نوشت:
و چند روزی است پسرم را بیشتر میبینم .. باهوش است و میفهمد شلوغی های کارم را و خوب میداند همه چیز دمار از روزگارم که هیچ، روزگارم در آورده است دمارم را. او بخشش بلد است و مرا همیشه میبخشد و میبخشد به سادگی هر آن چه را دارد. دلتنگم! دلتنگ تکه های خودم ! نمیتوانم شبیه به دیگران بگویم"پسرم تاج سرم است"و بعد تاجم را از سرم بردارم! او از ازل متصل بوده است به من و تا دنیا دنیا است تا ابد به جانم وصل میماند. دنیا هیچ گاه تمام نمیشود. او تکه های من است که میخندد.. و خوب میداند ابعاد قلبم را و بیکران دوست داشتنش هایم را. پدرم مرا دوست داشت همچنان که من پسرم . دلش برایم تنگ میشود چنان که من دلتنگ پدر.. من هیچگاه نتوانسته ام که بخندم، اما به این نتیجه رسیده ام که خوشحالم. خوشحالم که میخندد و میرقصد!و آزاد است ! او با قلب بزرگش درک میکند قطعا ،اندوه نا تمام بابا را ! و سکوت میکند و میبوسد گونه هایی که شبیه به فصل تولدش است و میگوید دوستت دارم بابا. تنها کسی که میپرسد سرخیِ ازلی و حتما ابدی ام را و نگرانم میشود خودش است و من هم به سختی میگویم پسرم اینکه میبینی اشک نیست! نگران نباش!سرخیِ مادر زاد است. رودم رود! دریای احمر است چشمانم. جالب است که او متولد پاییز است اما به بهار میماند و به تابستان. و من چله ی تابستان آمدم و پاییز را زندگی کردم. آبانِ پاییز ، تابستانی گرم هدیه ام داده است هرآنچه که پاییز است برای من و هر آنچه تابستان برای تو. دیگر بسیار نا امید نیستم چون که او بسیار امیدوار است.تا پدرم بود من پسر بودم، او که رفت فهمیدم پدر شده ام و فهمیدم پدربودن را! تا وقتیکه نبود تاسف میخوردم از بودن حالا که آمده است خوشحال میشوم باشم. چه قدر خوشحالم از آمدنش.آمدنش باران است.. او فرشته ی موکل بر آبست و زلال مثل رود، و به اسمش میماند استوار همانند کوه.. بوی خودم را میدهد اما شجاعانه مراقب است که غم نشود و تلنبار نشود بر دردهای بی درمانم! و هنوز نمیداندکه چه اندازه درمان است. باید پدر بشود و من بروم تا که بفهمد پسر بودن و پدر بودن را. حالا میفهمم پدرم و نگاهش را بوقت رفتن ها! با اشکهای فراوانش کاسه ای میشد پشت پای من که سلامت به خانه ام برسم. بیچاره پدر که هیچ کس نمیفهمید نگرانی هایش برای پسرش و مغز بادامش را. او بازی میکند و مرا نیز دعوت میکند به جهان زیبایش که باز نروم به سکوت و فکر نکنم به کودکستانم! کودکستان چه بود؟ چهل کودک غمگین و یک ماشین از کوک افتاده ! کودکم از صلح حرف میزند او متولد آبان است . پیشاپیش تولدت مبارک بسان کوه.
دیدگاه