مسعود جعفری جوزانی: روح ملی ایرانیان در زمان بحران مقتدرتر از زمان صلح بیدار میشود
کارگردان «در چشم باد» معتقد است که تاریخ پرماجرای ایران نشانگر این واقعیت است که در بحرانها و بزنگاههای تاریخی، روح ملی ایرانیان مقتدرتر از زمان صلح بیدار میشود و به شکل معجزهآسایی فرهنگ و ملت ایران را پایدار نگه میدارد.
مسعود جعفری جوزانی دلبسته تاریخ است و در آثارش، چه در سینما و چه در تلویزیون، چه در کارهای ساختهشده و چه در پروژه های ناتمامش، همواره داستانی تاریخی را برای روایت برگزیده است.
او در «جاده های سرد» و «شیر سنگی» تاریخ را با درام درهم آمیخت و نتیجهای درخور گرفت. در این دو فیلم، تاریخ زائدهای بر درام نیست یا درام زیر بار تاریخ له نمیشود و فرو نمیریزد. اتفاقا بستر تاریخی این فیلمها به جعفری جوزانی اجازه داد تا فرم و شکلی سینمایی برای روایتش اختیار کند.
شاید علت کشش و گرایش جعفری جوزانی به تاریخ ایران را بتوان در این اظهار نظر وی از کتاب «گردش تصویر؛ سینما به روایت مسعود جعفری جوزانی» پیدا کرد: «در اثر شنیدن داستانهای بیشمار از بیرحمیها و جنایات دشمن ـــ به ویژه انگلیسیها که در زمان جنگ جهاد (۱۲۹۴ هجری قمری) در یک روز دوهزار نفر از عشایر غیور جنوب کشورمان را زندهزنده در ستونهای گچی به شهادت رساندند ـــ همواره حس اجنبی ستیری در وجود من زنده بوده و خواهد بود. نشانههای آن هم در بیشتر فیلمهایی که ساختهام به وضوح دیده میشود... . تاریخ پرماجرای ایران نشانگر این واقعیت است که در بحرانها و بزنگاههای تاریخی، به ویژه زمان اشغال، تارهای نامرئی و اسرارآمیزی مردم ایران را از طبقات و اقوام مختلف به هم پیوند میزند و روح ملی ایرانیان، مقتدرتر از زمان صلح بیدار میشود و به شکل معجزهآسایی فرهنگ و ملت ایران را پایدار نگه میدارد. خب این افکار و اندیشهها در ذهن من جا دارد. پس بدیهی است هر گاه مطلبی بنویسم یا فیلمی بسازم نشانههایی از اجنبیستیزی در آن جاری است.»
دیدگاه